Przy wykonywaniu konstrukcji z lekkich elementów sporo problemów pojawia się nie w trakcie samego skręcania, lecz znacznie przedtem, na etapie określania wymiarów i rozmieszczenia podpór. Konstrukcja może mieć prawidłowo wybrane długości, a mimo to wymagać zmiany przekroju wykorzystanych części. Profile aluminiowe do tworzenia konstrukcji dobiera się w głównej mierze pod kątem przewidywanego obciążenia, długości przęseł a także sposobu zamocowania.
Ważne jest miejsce, w którym profil zostanie podparty. Element o tej samej długości może pracować przeciwnie, gdy jest zamocowany na obu końcach, a zupełnie inaczej, gdy punkt podparcia znajduje się wyłącznie w jednym miejscu. W praktyce znaczenie mają też dodatkowe części przykręcone do ramy, ponieważ ich masa nie za każdym razem jest rozłożona równomiernie. Z tego powodu przy projektowaniu warto uwzględnić rzeczywiste rozmieszczenie obciążeń, a nie jedynie ich łączną wartość.
W dystrybucji spotyka się różnorodne typy profili aluminiowych, od łatwych przekrojów wykorzystanych do podstawowych ram po bardziej rozbudowane elementy z komorami i rowkami montażowymi. Geometria przekroju wpływa na zachowanie profilu pod obciążeniem, niemniej jednak ma również znaczenie podczas samego montażu. Profil z rowkiem może pozwolić na przemianę położenia punktu mocowania bez wykonywania nowych otworów, jednak wymaga dopasowanych nakrętek oraz łączników. Przy wyborze konkretnego detalu trzeba zatem sprawdzić cały system połączeń. Częstym błędem jest skupienie się na wymiarze zewnętrznym i pominięcie szerokości rowka, głębokości kanału czy miejsca potrzebnego na główkę śruby. Problem wychodzi dopiero przy składaniu konstrukcji, kiedy dostęp do połączenia jest już ograniczony. Wówczas pozornie niewielka różnica wymiarowa może wymusić konwersję sposobu montażu.
Osobną kwestią jest przygotowanie profili przed ich połączeniem. Dokładne cięcie ma znaczenie szczególnie przy ramach, w których kilka boków musi zachować określone wymiary. Jeżeli jeden z odcinków zostanie wykonany z niewielkim błędem, kolejne elementy mogą przestać pasować do założonego układu. Przy konstrukcjach prostokątnych pomocne jest sprawdzenie przekątnych przed ostatecznym dokręceniem połączeń. Umożliwia to zauważyć przesunięcie narożników, zanim zostaną zamontowane kolejne części. Kolejność składania także nie jest obojętna. Niektóre łączniki można umieścić w profilu tylko przed zamknięciem dostępu do jego końca. Jeśli zostanie to pominięte, późniejsze dodanie elementu może wymagać częściowego rozebrania konstrukcji. Takie ograniczenia są w szczególności ważne przy rozbudowanych ramach, w których poszczególne moduły mają być w przyszłości wymieniane lub przesuwane.
W przypadku dłuższego użytkowania znaczenie ma też sposobność stworzenia prac serwisowych. Konstrukcja, która wymaga okresowego dostępu do przewodów, uchwytów albo osłon, powinna być zaprojektowana z uwzględnieniem tych czynności. Profile aluminiowe mogą pełnić jednocześnie funkcję szczegółu konstrukcyjnego i miejsca prowadzenia dodatkowych przewodów, ale zależy to od ich przekroju a także sposobu zamknięcia kanałów. Warto również zwrócić uwagę na miejsca, w których aluminium styka się z innymi materiałami. Rodzaj użytych podkładek, śrub czy innych elementów łączących może mieć znaczenie w określonych ustaleniach pracy. Jeżeli już konstrukcja znajduje się w miejscu narażonym na wilgoć lub częste zabrudzenia, dostęp do połączeń może wpływać na późniejszy czassze czyszczenie i kontrolę stanu poszczególnych części. Dlatego wybór profilu nie kończy się na dopasowaniu jego wymiarów do rysunku. Trzeba jeszcze przewidzieć, jak będzie wyglądał montaż, używanie, regulacja i ewentualna wymiana elementów.
Źródło: profile aluminiowe dla elektroniki.